Toplumda rahim sarkmasının yalnızca çok sayıda normal (vajinal) doğum yapmış veya ileri yaşa gelmiş kadınlarda görüldüğüne dair yaygın ancak yanlış bir inanış vardır. Tıbbi gerçeklik şudur: Hiç gebelik yaşamamış, doğum yapmamış (nullipar) ve hatta cinsel aktif olmayan (bakire) genç kadınlarda da rahim sarkması gelişebilir. Elbette doğum yapmamış kadınlarda görülme sıklığı doğum yapanlara kıyasla çok daha düşüktür; ancak anatomik ve genetik faktörler bu tablonun ortaya çıkmasına neden olabilir.
Doğum yapmamış bir kadında rahim sarkmasının arkasındaki en temel neden doğuştan gelen bağ dokusu zayıflığıdır (kollajen eksikliği). Vücudumuzdaki tüm organları, eklemleri ve damarları bir arada tutan kollajen proteininin yapısal kalitesi genetik olarak belirlenir. Örneğin Ehlers-Danlos sendromu, Marfan sendromu veya genel eklem hipermobilitesi (eklemlerin aşırı esnek olması) gibi bağ dokusu hassasiyetine sahip genç kadınlarda, rahmi leğen kemiğine asan kardinal ve uterosakral bağlar normalden daha esnek ve zayıftır. Bu kişilerde yerçekiminin ve günlük aktivitelerin yarattığı baskı bile yıllar içinde rahmin aşağı doğru kaymasına yol açabilir.
Bunun yanı sıra çocukluk veya ergenlik döneminden beri süregelen kronik kabızlık, sürekli şiddetli ıkınma alışkanlığı, ağır sporlarla (örneğin kontrolsüz yüksek ağırlık kaldırma / powerlifting) uğraşmak, kronik öksürüğe neden olan alerjik astım veya erken yaşta başlayan aşırı obezite, hiç doğum yapmamış kadınlarda karın içi basıncı sürekli yüksek tutarak pelvik tabanı yıpratır. Bakire bir kadında rahim sarkması şüphesi olduğunda, hastalar genellikle kızlık zarının zarar göreceği endişesiyle doktora gitmekten çekinirler. Oysa jinekolojik değerlendirme vajinal spekulum kullanılmadan, karından (abdominal) veya makattan (rektal) yapılan ultrasonografi ve dış gözlemle kızlık zarına hiçbir zarar verilmeden rahatlıkla yapılabilir. Tedavide ise öncelik cerrahi değil, pelvik taban fizyoterapisi, Kegel egzersizleri ve karın içi basıncı azaltan yaşam tarzı düzenlemeleridir.



Yorum Ekle