Hastalarımızın en sık sorduğu ve en çok umutla yanıt beklediği sorulardan biri budur; ancak tıbbi olarak net ve dürüst yanıt şudur: Rahim sarkması, yani esnemiş ve yıpranmış olan bağ dokuları kendi kendine tamamen eski gerginliğine dönüp düzelmez. Pelvik bölgedeki bağ dokularını (ligamentleri) esnemiş bir paket lastiğine benzetebiliriz; bir lastik kapasitesinin üzerinde gerilip gevşediğinde, kendi haline bırakılarak tekrar ilk günkü sıkılığına kavuşamaz. Ancak bu durum, rahim sarkmasının mutlaka ameliyat gerektirdiği veya şikayetlerinizin geçmeyeceği anlamına gelmez.
Burada anatomik düzelme ile şikayetlerin (semptomların) geçmesi ve ilerlemenin durdurulması arasındaki farkı iyi anlamak gerekir. Sadece doğum sonrası ilk 6 aylık lohusalık döneminde istisnai bir iyileşme süreci görülür. Gebelik hormonlarının (özellikle relaksin hormonunun) etkisiyle gevşeyen ve doğum travmasıyla ödemlenen pelvik dokular, doğumdan sonraki ilk 3 ila 6 ay içinde vücudun doğal toparlanma mekanizması ve emzirme süreciyle birlikte kısmen toparlanarak rahmi 1 derece kadar yukarı çekebilir. Ancak bu dönem geçtikten sonra mevcut bağ gevşekliği kalıcı hale gelir.
Buna karşın, Evre 1 ve Evre 2 (hafif ve orta) düzeyindeki rahim sarkmalarında bağ dokuları kendi kendine kısalmasa bile, rahmin hemen altındaki pelvik taban kaslarını güçlendirerek rahme alttan güçlü bir “kas desteği” oluşturmak mümkündür. Düzenli ve doğru teknikle yapılan Kegel egzersizleri, pelvik taban fizyoterapisi, fazla kiloların verilmesi, kabızlığın önlenmesi ve menopoz döneminde lokal östrojen tedavisi kullanılması sayesinde; sarkmanın Evre 3 veya Evre 4’e ilerlemesi tamamen durdurulabilir ve hastanın hissettiği basınç, ağrı veya hafif idrar kaçırma şikayetleri tamamen ortadan kaldırılabilir. Özetle; dokular kendi kendine eski haline dönmez ancak erken evrede doğru müdahale ile ameliyatsız olarak konforlu ve şikayetsiz bir yaşam sürdürmek tamamen mümkündür.



Yorum Ekle